перавесці на:

пакладзем, гудзенне вулля,
І сад патанае ў стряпне,
І спінкі саламяных крэслаў,
І чорнае зерне сляпнёў.
І раптам абвяшчаецца адпачынак,
І ўсюды кідаюць справы:
Далёкая маладосць у сотах,
Сівая бэз расквітнела!
Ужо дзе-то вазы і лета,
І гром адмыкаў кусты,
І лівень заязджае ў касеты
адбудуюць прыгажосці.
І ледзь напаўняе фурманка
Раскацістых паветрам звод,
Ліловае будынкаў з воску,
Да воблака які ўстаў, плыве.
І хмары гуляюць у гарэлкі,
І чуецца старэйшага гаворка,
Што трэба бэзу ў талерцы
Шляхам абараніцца і сцячы.

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар