перавесці на:

Бура імгою неба крые,
Віхуры снежныя круцячы:
то, як звер, яна завые,
то заплача, як дзіця,
То па даху струхлелай
Раптам саломай зашуміць,
то, як падарожнік запознены,
Да нас у акенца застучит.

Наша трухлявая лачужка
І сумная, і цёмна.
Што ж ты, мая бабулька,
Прымоўклі каля акна?
Або буры завываннем
ты, мой сябар, стомленая,
Або дрэмлеш пад гудзеннем
свайго верацяна?

Выпьем, добрая сяброўка
Беднай юнацтва майго,
Вып'ем з гора; дзе ж гуртка?
Сэрцу будзе весялей.
Праспявай мне песню, як сініца
Ціхі для morem правадоў;
Праспявай мне песню, як дзяўчына
Па ваду раніцай ішла.

Бура імгою неба крые,
Віхуры снежныя круцячы;
то, як звер, яна завые.
то заплача, як дзіця.
Выпьем, добрая сяброўка
Беднай юнацтва майго,
Вып'ем з гора; дзе ж гуртка?
Сэрцу будзе весялей.

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар