перавесці на:

Я
Калі зялёны дзёран мой схавае прах,
калі, развіталіся з нядоўгім быццём,
Я буду толькі гук у тваіх вуснах,
Толькі цень ва ўяўленні тваім;
Калі сябры Млада на балях
Мяне не стануць памінаць віном,
Тады вазьмі простую арфу ты,
Яна была мой сябар і адзін мары.

II
Павесь яе ў хаце насупраць акна,
Каб вецер восені гуляў над ёй
І каб яму адказала яна
Хоць адгалоскам песень мінулых дзён;
Але не прачнецца звонкая струна
Пад беласнежным рукой тваёй,
Затым што той, хто спяваў тваю любоў,
Ужо будзе спаць, каб не прачнуцца зноў.

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар