перавесці на:

1
Выходжу адзін я на дарогу;
Скрозь туман крамяністы шлях блішчыць;
ноч ціхая. Пустыня внемлет богу,
І зорка з зоркай кажа.

2
У нябёсах ўрачыста і цудоўна!
Спіць зямля ў ззянне блакітным ...
Што ж мне так балюча і так цяжка?
Чакаю ль чаго? Шкадую пра чым?

3
Ужо не чакаю ад жыцця нічога я,
І не шкада мне мінулага ані;
Я шукаю свабоды і спакою!
Я б хацеў забыцца і заснуць!

4
Але не тым халодным сном магілы ...
Я б хацеў навекі так заснуць,
Каб у грудзях драмалі жыцця сілы,
Каб дыхаючы ўздымалася ціха грудзі;

5
Каб ўсю ноч, ўвесь дзень мой слых песцячы,
Пра каханне мне салодкі голас спяваў,
Нада мной каб вечна зелянеючы
Цёмны дуб схіляўся і шумеў.

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар