перавесці на:

Як страшна жыцця гэты кайданы
Нам у адзіноце гібець.
Дзяліць весялосьць ўсе гатовыя -
Ніхто не хоча сум дзяліць.
Адзін я тут, як цар паветраны,
Пакуты ў сэрцы сціснутыя,
І бачу, як, лёсе паслухмяна,
года сыходзяць, быццам сны;
І зноў прыходзяць з залацістая,
Але той жа старою марай,
І бачу труну адасоблены,
ён чакае; што ж марудзіць над зямлёй?
Ніхто не гаварыў пра тое покрушится,
І будуць (я ўпэўнены ў тым)
Пра смерць больш весяліцца,
Чым пра нараджэнне маім ...

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар