перавесці на:

хмаркі нябесныя, вечныя вандроўнікі!
стэпам Лазурная, ланцугом жамчужны
імчыцеся вы, быццам як я ж, выгнаннікі
З мілага поўначы ў бок паўднёвую.

Хто ж вас гоніць: лёсу Ці рашэнне?
Зайздрасць Ці таемная? Злосць ль адкрытая?
Або на вас гняце злачынства?
Ці сяброў паклёп атрутная?

няма, вам надакучылі нівы бясплодныя ...
Чужыя вам запал і чужыя пакуты;
вечна халодныя, вечна свабодныя,
Няма ў вас радзімы, няма вам выгнання.

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар