перавесці на:

Справа раскінуліся пусткі,
З старажытнай, як свет, палоскай відна.

злева, як шыбеніцы, ліхтары.
Раз, два, тры…

А над усім яшчэ галочий крык
І памярцвела месяца аблічча
Зусім ні да чаго паўстаў.

гэта – з жыцці не той і ня той,
гэта – калі будзе стагоддзе залаты,

гэта – калі скончыцца бой,
гэта – калі я сустрэнуся з табой.
29 красавік 1944
Ташкент

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар