перевести на:

Па той дарозе, дзе Данскі
Вёў раць вялікую калісьці,
Дзе вецер памятае супастата,
Дзе месяц жоўты і рагаты, –
Я ішла, як у глыбіні марской ...
Шыпшыннік так пахла,
Што нават ператварыўся ў слова,
І сустрэць я была гатовая
Майго лёсу дзевяты вал.
1956

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

Leave a Reply