перавесці на:

Ты зноў са мной, сяброўка восень!
і. Аненскі

Хай хтосьці яшчэ адпачывае на поўдні
І лашчыцца ў райскім садзе.
Тут паўночна вельмі – і восень у сяброўкі
Я абрала ў гэтым годзе.

жыву, як у чужым, мне прыснілася доме,
дзе, можа быць, я памерла,
І, здаецца, таемна гледзячы Суомі
У пустыя свае люстэрка.

Іду паміж чорных прыземістых елак,
Там верас на вецер падобны,
І свеціцца месяца цьмяны асколак,
Як стары вышчэрблены нож.

Сюды прынесла я блажэнную памяць
Апошняй невстречи з табой –
халоднае, чыстае, лёгкае полымя
Перамогі маёй над лёсам.
1956. Камарова

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар