перавесці на:

Была над намі, як зорка над морам,
Шукаючы прамянём дзявяты смяротны вал,
Ты называў яе бядой і горам,
А радасцю ні разу не назваў.

Днём перад намі ластаўкай кружыла,
Усмешкай расцвітала на вуснах,
А ноччу ледзяной рукой душыла
абодвух зараз. У розных гарадах.

І ніякім ня уваж пахвалаў,
Пазабываць усё ранейшыя грахі,
Да бяссонныя прыпаў падгалоўе,
Мармыча окаянные вершы.
23-25 ліпеня 1963

Самыя чытаныя вершы Ахматавай


Усе вершы Ганны Ахматавай

пакінуць каментар