A człowiek, co dla mnie…

... A człowiek, co dla mnie
Teraz nikt, jak to było moje obawy
Komfort i najbardziej gorzkich lat, –
Już jako wędrowny duchów okraynam,
Zgodnie z uliczek i podwórek życia,
ciężki, zamroczony szaleństwo,
Z wilczym uśmiechu ...
Chrystus, Chrystus, Chrystus!
Ponieważ przed wami zgrzeszyłem ciężko!
Pozostaw mi szkoda chociaż ...
1945

Ocena
( 3 oszacowanie, średni 4.67 od 5 )
Poleć znajomym
Anna Achmatowa
Zostaw odpowiedź