Сяк-так атрымалася разлучыцца…

Сяк-так атрымалася разлучыцца
І пастылы агонь патушыць.
Вораг мой вечны, пара навучыцца
Вам каго-небудзь сапраўды любіць.

Я-то вольная. Усё мне забава, –
Ноччу Муза зляціць суцяшаць,
А раніцой прыцягнуўся слава
Бразготкай над вухам трашчаць.

Пра мяне і маліцца не варта
І, сыдучы, азірнуцца назад.
Чорны вецер мяне супакоіць,
Весяліць залаты лістапад.

як падарунак, прыму я расстанне
І забыццё, як ласку.
але, скажы мне, на крыжовую муку
Ты іншую асмелішся паслаць?

1921

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый