Ты мне не абяцаны ні жыццём, ні Богам…

Ты мне не абяцаны ні жыццём, ні Богам,
Ні нават прадчуваннем таемным маім;
Навошта ж у ночы на ​​цёмным парогам
ты марудзіш, як быццам шчасцем знемагаючы?

не выйду, не крыкну: “Аб, будзь адзіным,
Да смяротнай гадзіны будзь са мной!”
Я толькі голасам Лебядзіным
Кажу з несправядлівай месяцам.

1915

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый