уваходзіны

1. гаспадыня
Е. З. Булгаковой

У гэтай святліцы вядзьмарка
Да мяне жыла адна:
Цень яе яшчэ бачная
напярэдадні маладзік,
Цень яе яшчэ стаіць
У высокага парога,
І няпэўна і строга
На мяне яна глядзіць.
Я сама не з такіх,
Хто чужым падуладны чарам,
Я сама… але, зрэшты, дарам
Таямніц ня выдаю сваіх.
5 жнівень 1943
Ташкент

2. госці
“…ты п'яны,
І ўсё роўна пара нах хаўз…”
Састарэлы Дон-Жуан
І зноў памаладзелы Фаўст
Сутыкнуліся ля маіх дзвярэй –
З карчмы і са пабачэння!..
Іль гэта было толькі галін
Пад чорным ветрам захваляваліся,
Зялёнай магіяй прамянёў,
як атрутай, залітых, і ўсё ж –
На двух знаёмых мне людзей
Да агіды падобных?
1 лістапада 1943

3. папраўкі
Ці не таму, што люстэрка разбілася,
Ці не таму, што вецер выў ў трубе,
Ці не таму, што ў думкі пра цябе
Ужо чужое нешта прасачылася,-
Ці не таму, зусім не таму
Я на парозе сустрэла яго.
27 лютага 1944

4. сустрэча
Як быццам страшнай песенькі
весяленькі прыпеў –
Ідзе па хісткай лесвічцы,
расстанне адолеўшы.
Не я да яго, а ён да мяне –
І галубы ў акне…
І двор у плюшчы, і ты ў плашчы
Па слова майго.
Ня ён да мяне, а я да яго –
ў цемру,
ў цемру,
ў цемру.
16 Кастрычніка 1943
Ташкент

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый