трынаццаць радкоў

І нарэшце ты слова прамовіў
Не так, як тыя ... што на адно калена –
А так, як той, хто вырваўся з палону
І бачыць сень святую бяроз
Праз вясёлку мімавольных слёз.
І ўкруг цябе заспявала цішыня,
І чыстым сонцам змрок асвяціўся,
І свет на імгненне адзін змяніўся,
І дзіўна змяніўся смак віна.
І нават я, каму забойцам быць
Божага слова трэба было,
Неяк пачціва змоўкла,
Каб жыццё дабраславёную падоўжыць.
8-12 жнівень 1963

рэйтынг
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцца з сябрамі
Ганна Ахматава
пакінуць каментар