прарочана, горкая, і рукі выпусціла…

О.А.Г.С.

прарочана, горкая, і рукі выпусціла,
Прыліпла пасму валасоў да бяскроўнага челу,
І усміхаецца - пра, не адну пчалу
Румяная ўсмешка спакусіў
І матылька збянтэжыла не адну.

Як месяцовыя вочы светлыя, і напружана
Далёка Які бачыць спыніўся позірк.
То мёртваму Ці салодкі дакор,
Або жывым прабачаеш добразычліва
Тваё знямогі і ганьба?

1921

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый