Працёрты дыванок пад абразом…

Працёрты дыванок пад абразом,
У прахалодным пакоі цёмна,
І густа плюшч цёмна-зялёны
Завіў шырокае акно.

Ад руж струменіцца пах салодкі,
трашчыць лампадка, ледзь гора.
Страката распісаны кладкі
Рукой любоўнай саматужніка.

І каля акна бялеюць пяльцы…
Твой профіль тонкі і жорсткі.
Ты зацалаваць пальцы
Грэбліва хаваеш пад хустку.

А сэрцу стала страшна біцца,
Такая ў ім цяпер туга…
І ў косах зблытаных тоіцца
Ледзь чутны пах тытуню.

1912

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый