Слых жахлівы блукае па горадзе…

Слых жахлівы блукае па горадзе,
Залазіць у дамы, як злодзей.
Ужо не казку ль пра Сінюю Бараду
перад тым, як засну, пачытаць.

Як сёмая ўсходзіла на лесвіцу,
Як сястру маладую клікала,
Мілых братоў іль страшную вястунка,
Затаивши дыханье, чакала…

Пыл ўздымалі тучею сьнежнаю.
Скачуць браты на замкавы двор,
І над шыяй бязвіннай і пяшчотнаю
Не ўстане слізкі сякера.

Гэтай казачку сягоння суцешыў,
Я, напэўна, спакойна вусную.
Што ж сэрца калоціцца шалёна,
Што ж зусім не хіліць да сну?

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый