Доўгім позіркам тваім бледная…

Доўгім позіркам тваім бледная,
І сама навучылася стамляць.
З рэбры твайго створаная,
Як магу я цябе не любіць?

Быць тваёю сястрою Уцешны
Мне завешчана старажытнай лёсам,
А я стала хітрай і прагна
І салодкай тваёю рабыняй.

Але калі заміраю, пакорлівая.
На грудзях тваёй снегу беляў,
Як радуецца тваё прымудроным
Сэрца - сонца айчыны маёй!

1921

Ацэніце:
( 4 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый