Długo patrzeć swoją znużony…

Długo patrzeć swoją znużony,
I nauczyła się gotować.
Od stworzony z żebrami,
Jak mogę nie kochać?

Cieszy się twoja siostra
I pozostawił starożytne przeznaczenie,
I stało się chytry i chciwy
I najsłodsza twój niewolnik.

Ale kiedy zamarzł, pokorny.
Na piersi bielsze niż śnieg,
Jak uradowany swoją mądrzejszy
Serce - słońce mojej ojczyzny!

1921

Oceniać:
( 4 oszacowanie, średni 5 od 5 )
Podziel się z przyjaciółmi:
Anna Achmatowa
Dodaj komentarz