Вершы пра Пецярбургу

1

Зноў Ісакій ва ўборы
З адліванага срэбра.
Стыне ў грозным нецярплівасць
Конь Вялікага Пятра.

Вецер душны і суровы
З чорных труб змятае гар…
брат! сваёй сталіцай новай
незадаволены гасудар.

2

Сэрца б'ецца роўна, мерна.
Што мне доўгія гады!
Бо пад аркай на Галерной
Нашы цені назаўжды.

Скрозь апушчаныя павекі
бачу, бачу, ты са мной,
І ў руцэ тваёй навекі
Нераскрыты веер мой.

таму, што сталі побач
Мы ў блажэнны імгненне цудаў,
У дадзены момант, калі на Летнім Садам
Месяц ружовы уваскрос, -

Мне не трэба чаканняў
U панурая ободок
І пакутлівы спатканняў.
Ўсё каханне утолена.

ты вольны, я вольная,
заўтра лепш, чым учора, -
Над Невою темноводной,
Пад усмешкай халоднай
імператара Пятра.

1913

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 1 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый