Не з тымі я, хто кінуў зямлю…

Не з тымі я, хто кінуў зямлю
На разарванне ворагам.
Іх грубай ліслівасці я не уваж,
Ім песень я сваіх не дам.

Але вечна жалю варты мне выгнаннік,
як вязень, як хворы.
Цёмная твая дарога, вандроўнік,
Палонку пахне хлеб чужой.

А тут, у глухім чаду пажару
Рэшту юнацтве губячы,
Мы ніводнага ўдару
Ня адхілілі ад сябе.

І мы ведаем,, што ў ацэнцы позняй
Апраўданы будзе кожную гадзіну;
Але ў свеце няма людзей бесслезней,
Пыхай і прасцей нас.

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый