Так нездарма мы разам бедовали…

Так нездарма мы разам бедовали,
Нават без надзеі раз уздыхнуць –
прысягнулі – прагаласавалі
І спакойна працягвалі шлях.
Не для гэтага, што чыстай я засталася,
Разам з вамі я ў нагах валялася
У крывавай лялькі ката.
няма! і не пад чужым небасхілам
І не пад абаронай чужых крыў –
Я была тады з маім народам,
там, дзе мой народ, да няшчасця, быў.
1961

рэйтынг
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцца з сябрамі
Ганна Ахматава
пакінуць каментар