Першы дальнабойны ў Ленінградзе

І ў стракатай мітусні людской
Усё змянілася раптам.
Але гэта быў не гарадскі,
Ды і не сельскі гук.
На грому далёкага раскаты
ён, праўда, быў падобны, як брат,
Але ў громе вільготнасць ёсць
Высокіх свежых аблокаў
І пажадлівасць лугоў –
Вясёлых ліўняў вестку.
А гэты быў, як пекла, сухі,
І не хацеў збянтэжаны слых
паверыць – праз,
Як пашыраўся ён і рос,
Як абыякава гібель нёс
дзіцяці мойму.
Верасень 1941

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый