пастукаеш кулачком – я адкрыю…

пастукаеш кулачком – я адкрыю.
Я табе адкрывала заўсёды.
Я зараз за высокай гарою,
за пустыняй, за ветрам і спёкай,
Але цябе не аддам ніколі…
Твайго я ня чула стогну,
Хлеба ты ў мяне не прасіў.
Прынясі жа мне галінку клёна
Ці проста травінак зялёных,
Як ты мінулай вясной прыносіў.
Прынясі жа мне жменьку чыстай,
Нашай неўскай сцюдзёнай вады,
І з галоўкі тваёй залацістай
Я крывавыя змыю сляды.
23 красавік 1942
Ташкент

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый