Справа раскінуліся пусткі…

Справа раскінуліся пусткі,
З старажытнай, як свет, палоскай відна.

злева, як шыбеніцы, фонари.
раз, два, тры…

А над усім яшчэ галочий крык
І памярцвела месяца аблічча
Зусім ні да чаго паўстаў.

гэта – з жыцці не той і ня той,
гэта – калі будзе стагоддзе залаты,

гэта – калі скончыцца бой,
гэта – калі я сустрэнуся з табой.
29 Красавік 1944
Ташкент

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый