Беспризорщина – Уладзімір Маякоўскі

гэтая тэма
яшчэ не изоранная.
глядзіце
катлам асфальтавым ў зяпа!
яшчэ
корпаецца
бруд беспрытульныя -
хуліганаў бясконцы рэзерв.
згінулі маці
і бацька
і брат яго
праз дні,
што волжскі голад прарваў.
кінулі іх
Волгарь з-пад Саратава,
кінула іх
з-пад Уфы татарва.
дзяцей вазіць
стараемся ў мяккім.
пасадзілі іх
на плюшавым пуфе.
А гэтым, ўсеўся,
карыстаючыся цемрай,
грудныя клеткі
ламае буфер.
мы глядзім
сваіх дзетак
у абодва:
лашчым,
маім,
чысты,
рэжам.
А збоку
растуць хваробы і злосць,
і ляза фінкі
ад крыві рыжо.
школа -
кіно амерыканскае;
даў
кантролер
промежду вачэй,
вучыцца
ўцякаць ад міліцыі,
як ад паліцыі
скача Дуглас.
такіх
потым
не ўтрымаць Мууром -
варта,
як у моры рыф.
сёння
расці
дзелавіта і хмурна
слупкі
якія дапамагаюць лічбаў!
звыкліся
да шчабятання анёла-раток,
слоў
бездаглядных
прадумайце жуть:
«Аддайце сумку, грамадзянка-тетенька,
а то укушу,
і яны заражаюць яго ».
Паміж думкамі
што прыходзяць,
краіну пазапаўнялі,
на лоб краіны,
нягодамі взморщенный,
у парадак года,
месяца,
дня
пастаўце лозунг:
- Б а р ь б а з б е з к л i к а р ш і н а й.

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава