Мне ні да чаго одические раці

Мне ні да чаго одические раці
І хараство элегічных задум.
па мне, у вершах усё быць павінна недарэчы,
Не так, як у людзей.

Калі б вы ведалі, з якога смецця
растуць вершы, не ведаючы сораму,
Як жоўты дзьмухавец ля плота,
Як лопух і лебяда.

злосны вокрык, дзёгцю пах свежы,
Таямнічая цвіль на сцяне ...
І верш ўжо гучыць, zadoren, любіць,
На радасць вам і мне.
21 студзень 1940

Ацэніце:
( 2 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый