падумаеш, таксама праца…

падумаеш, таксама праца, –
Нядбайнае гэта жыццё:
Падслухаць ў музыкі нешта
І выдаць жартам за сваё.

І чыё-то вясёлае скерца
У нейкія радкі уклаўшы,
паклясціся, што беднае сэрца
Так стогне сярод бліскучы ніў.

А пасля падслухаць ў лесу,
У соснаў, молчальниц на выгляд,
Пакуль дымавая заслона
Туману паўсюль стаіць.

Налева бяру і направа,
І нават, без пачуцця віны,
Трохі ў жыцці хітрай,
І ўсё – у начны цішыні.
11 ліпеня 1959
Камарова

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Ганна Ахматава
Дадаць каментарый